T epecik İzmir'in Konak metropol ilçesi sınırları içindeki Yenişehir mahallesinin eski adıdır. Tepecik ismi günümüzde resmi olarak sadece bu mahalledeki küçük tren istasyonunun ve başta sağlık merkezleri olmak üzere bazı özel veya özerk kuruluşların tabelalarında mevcut olmakla birlikte, halk arasında bu ismin mahalle için (kesin sınırlarla belirli olmaksızın) kullanımı sürmektedir. Eski adını bilenler herhalde günümüzdeki adını bilenlerden çok daha fazladır. Nitekim, bu mahallede bir adres belirtilirken çoğu kez Tepecik (Yenişehir) şeklinde yazılır veya söylenir. Semtin tarihi bir diğer adı Mortaka'dır.

Tepecik ismi, İzmirliler için, öncelikle bu semtteki hastaneleri ve İzmir damak tadının özgün ürünlerinden boyoz'u akla getirirse de, Türkiye çapında meşhur olan Tepecik, her nedense, öncelikle genelev sokakları ile özdeşleşmiştir. Tepecik genelev sokağı ayrıca, bazı kesimlere hitap etme amaçlı ve sahil şeridine kadar uzanan irili ufaklı pek çok bar pavyon türü işletmenin başlangıç noktası sayılabilir.

Nail Moralı'nın hatıralarında İzmir genelevleri

"İzmir genelevlerini Rum çaçalar işletirdi. En meşhurları Maison Doree ve Madam Eme idi. İkinci Kordon'da Postane karşısındaki Cafe Costi'ye çıkan sokak baştanbaşa genelev mahallesi idi. İngiliz İskelesi'nin az ilerisindeki Madame Julia'nın lüks randevu evi ise herkese açık olmazdı. Julia iyi mal bulur, fakat cenabet bir karı idi.

Demiryolu (aşağı yukarı bügunkü yerlerindeki) genelevler mahallesinde Rum patronların işletmeleri 3. sınıf kârhanelerdi. Harp içinde Vali Rahmi Bey ( Evrenosoğlu Rahmi Arslan) bu semtte yeni bir genelevler mahallesi kurulmasına ve ötede beride kontrolsüz dolaşan fahişelerin oraya yerleşmesine önayak oldu. Bu evlerin patronları Türktü. Yeni mahalle rağbet bulunca Rum sermayeler de oraya taşındı. Yeni mahallenin kurulmasını sağladığı için Rahmi Bey'e "büyük patron" diyenler vardı.

Randevu evleri hemen hemen kamilen Rumların tekelinde idi. Rue de Rose'da, Punta'nın ( Alsancak) arka sokaklarında, Mersinli ve Bayraklı'da bu ticaretin toplu yerleri vardı. Harp yoksulluğu bu işletmelerin sayısını daha da arttırdı.

Ancak İzmir'in zenginleri çoğu kez İstanbul'a gidip, eş dosttan uzak yerde eğlenmeyi ve hovardalık yapmayı daha uygun görürlerdi. İstanbul'dan gelen eğlence kadınları bu nedenle İzmir'de pek dikiş tutturamazlardı. Mesela, İstanbul'un namdar eğlence kadınlarından, II. Abdülhamid'in yaveri olan ağabeyi Fehim Paşa'nın Meşrutiyet'in ilanında Bursa'da linç edilmesinden sonra bu yollara düşmüş bulunan Refia çok durmadan İzmir'i terketti."

''Mütarekede İzmir ( Nail Moralı)''Kaynaklar Vikipedi