Antiparçacıklar her parçacıkta vardır (aynı kütle ve spine sahip fakat zıt yüklü).
Herhangi bir parçacık kendi antiparçacığı ile karşılaştığında birbirlerini yokeder ve tüm enerjileri foton şeklinde elektromanyetik ışımaya dönüşür. Örneğin, proton(p) ile antiproton(-p) şu reaksiyonda yok olurlar :
p+(-p) → fotonlar
Pozitron

Antiparçacık kavramının ilk örneği "pozitrondur". Pozitronun varlığı deneysel olarak kanıtlanmadan önce bir hipotez olarak ortaya atılmıştı.1928'de İngiliz fizikçisi Dirac Schrödinger denklemini genişletti.Dirac'ın amacı Schrödinger denkleminin görelilik teorisiyle uyumlu hale getirmekti ama daha fazlasını elde etti.Dirac'ın denklemi spin kuantum sayısını s=1/2 olarak veriyordu ve böylece elektron spini öngörülmüş oluyordu.
Dirac denklemi elektrona uygulandığında, yükü +e olan ikinci bir parçacığın da aynı denklemi sağlayacağı görüldü.Yükü pozitif olarak bilinen tek parçacık proton olduğundan, Dirac önce yazdığı denklemin " proton"uda kapsadığını zannetti.Fakat kısa süree,+e yüklü bu parçacığın elektronla aynı kütleli ve aynı spinli olması gerektiği anlaşıldı.Bugün bu parçacığın "pozitron" olduğunu biliyoruz.
Antiproton
Antiprotonun varlığı 1955 yılına kadar kanıtlanamadı.Pozitron gibi, antiprotonda doğal madde yapısında bulunamaz,çünkü hemen yok olur.Bir antiproton oluşturmak için çok büyük enerji gerekir.Örneğin,bir foton çekirdekle çarpışarak bir proton-antiproton çifti yaratabilir.